Poseł Brynkus > Poseł > Praca w sejmie > Minister Środowiska odpowiada na interpelację nr 20797 posła Józefa Brynkusa (Kukiz’15) w sprawie wykorzystania paliw i sprzętu do ogrzewania domów i mieszkań

Minister Środowiska odpowiada na interpelację nr 20797 posła Józefa Brynkusa (Kukiz’15) w sprawie wykorzystania paliw i sprzętu do ogrzewania domów i mieszkań

13 marca br. poseł Józef Brynkus (Kukiz’15) skierował interpelację do Ministra Środowiska Henryka Kowalczyka w sprawie określenia wymogów paliwowych i sprzętowych w zakresie ogrzewania gospodarstw domowych.

Samorządowcy okręgu nr 12, m.in. wójt Gminy Lanckorona Tadeusz Łopata, zwrócili się do posła z licznymi uwagami i wnioskami dotyczącymi realizowania przez samorządy polityki ochrony środowiska. Poseł J. Brynkus w interpelacji nr 20797 wskazał na potrzebę:

  1. Wprowadzenia norm dla paliw stałych dopuszczonych do obrotu, aby ujednolicić ich standard. W chwili obecnej nabywcy nie maja żadnego wpływu na jakość opału, a ze względów cenowych kupują to, co jest dostępne na rynku za najdogodniejszą cenę.
  2. Dopuszczenia do obrotu – i instalowania – tylko pieców posiadających aktualne atesty.
  3. Rozważenia możliwości obniżenia cen gazu, aby stał się on podstawowym i w miarę ekonomicznym paliwem dla domowych instalacji c.o.
  4. Zwiększenia dotacji dla samorządów na ochronę środowiska w zakresie powietrza, wody oraz ziemi, aby umożliwić jednostkom samorządowym realne regulowanie polityki w tym obszarze na administrowanym terenie.

Poseł J. Brynkus pytał kierownictwo Ministerstwa Środowiska: Czy państwo (ministerstwo) zdaje sobie sprawę z trudności jakie napotykają niewielkie samorządy we wdrażaniu polityki ochrony środowiska, oraz jakie podjęto, podejmuje czy zamierza podjąć kroki, aby realizację zadań z zakresu ochrony środowiska przez samorządy wspomóc? Czy możliwe jest, a jeśli tak, to w jakim zakresie, wprowadzenie uregulowań postulowanych przez samorządy?

 

Pełna treść interpelacji:

 

Wadowice, dnia 12 marca 2018 roku

 

Szanowny Pan
Henryk Kowalczyk
Minister Środowiska

 

I    N    T    E    R    P    E    L    A    C    J    A

w sprawie określenia wymogów paliwowych i sprzętowych dla celów ogrzewania gospodarstw domowych.

Przedstawiciele samorządów, szczególnie wiejskich, zwracają uwagę na rozliczne trudności związane z realizowanymi działaniami na rzecz wdrażania wymogów ochrony środowiska w zakresie ogrzewania gospodarstw domowych. Większość samorządów, zwłaszcza tych najmniejszych, nie jest sobie w stanie poradzić sobie z egzekwowaniem wymaganych norm zanieczyszczenia powietrza z palenisk domowych. Nakładanie kar na obywateli nierespektujących nałożonych przez ustawę obowiązków w zakresie ochrony środowiska nie jest rozwiązaniem właściwym, powodując jedynie dolegliwości oraz zubożenie mieszkańców, a nie załatwienie sprawy.

Postulowane są:

  1. Uregulowanie norm dla paliw stałych dopuszczonych do obrotu, aby ujednolicić ich standard. W chwili obecnej nabywcy nie mają żadnego wpływu na jakość opału, a ze względów cenowych kupują to co jest dostępne na rynku, za najdogodniejszą cenę.
  2. Dopuszczenie do obrotu – i instalowania – tylko pieców posiadających aktualne atesty.
  3. Rozważenie obniżenia cen gazu, aby stał się on podstawowym i w miarę ekonomicznym paliwem dla domowych instalacji co.
  4. Zwiększenie dotacji dla samorządów na ochronę środowiska w zakresie powietrza, wody oraz ziemi, aby umożliwić jednostkom samorządowym realne regulowanie polityki w tym zakresie na administrowanym terenie.

Niewielki samorządy, szczególnie na terenach wiejskich, nie są w stanie poradzić sobie same z przedmiotową problematyką. Nie tylko nie mają wystarczających możliwości egzekucyjnych i perswazyjnych wobec mieszkańców, ale mają świadomość odwrotnych skutków działań represyjnych wobec mieszkańców. Brak określonych norm dla paliw stałych powoduje, że nabywcy kupują najtańsze (np. wysoko zasiarczony węgiel sprowadzany z zagranicy), nie licząc się ze szkodami jakie wyrządzą środowisku.

Obniżenie i ustabilizowanie cen gazu byłoby dobrym rozwiązaniem, jako że jest to paliwo znacznie bardziej ekologiczne od paliw stałych.

Wyraźne określenie standardów i rodzajów wymogów wobec pieców instalowanych dla domowych instalacji grzewczych, przyczyniłoby się do unifikacji standardów ochrony środowiska, równocześnie eliminując konkurencję pieców tanich, ale nie spełniających wymaganych norm. W wielu gminach już przed kilku laty zakończono budowę instalacji gazowych, ale rosnące ceny gazu spowodowały, że mieszkańcy zamienili piece gazowe na piece na paliwa stałe.

Jedynie strukturalna pomoc państwa w tym zakresie – dotacje, programy oraz wsparcie polityki proekologicznej małych samorządów szczególnie na terenach wiejskich – umożliwi pełną i prawidłową realizację zadań w zakresie ochrony środowiska, nałożonych na samorządy odnośnymi ustawami.

Pragnę zapytać Pana Ministra, czy państwo (ministerstwo) ma świadomość i zdaje sobie sprawę z trudności, jakie napotykając niewielkie samorządy we wdrażaniu polityki ochrony środowiska, oraz jakie podjęto, podejmuje czy zamierza podjąć kroki względnie starania, aby realizację zadań z zakresu ochrony środowiska przez samorządy wspomóc? Czy możliwe jest, a jeśli tak, to w jakim zakresie,  wprowadzenie uregulowań postulowanych przez samorządy?

dr hab. Józef Brynkus
Poseł na Sejm RP

 

 

Z upoważnienia ministra Środowiska Henryka Kowalczyka obszernej odpowiedzi udzielił podsekretarz stanu w MŚ Sławomir Mazurek. Przyznał on, że interpelacja posła Brynkusa obejmuje zakres działań nie tylko MŚ, ale także innych resortów: Ministerstwa Energii – sprawa norm dla paliw, Ministerstwa Przedsiębiorczości i Innowacji – sprawa wymagań dla kotłów, oraz Ministerstwa Energii i Ministerstwa Finansów – sprawa obniżki cen gazu. Przyznał, że MŚ przygotowując odpowiedź na interpelację konsultowało się z wymienionymi resortami, ale poprosił posła, aby o szczegółowe informacje zwrócił się bezpośrednio do tych ministerstw.

Minister S. Mazurek bardzo obszernie przedstawił działania resortu środowiska w zakresie wspierania samorządów przez ministerstwo w realizacji zadań z zakresu ochrony środowiska. Wymienił m.in. Krajowy Program Ochrony Powietrza, „Strategię na rzecz odpowiedzialnego rozwoju” i projekt „Czyste powietrze” oraz działania Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej. Wskazał także na możliwość otrzymania przez gminy pomocy z ogromnych środków unijnych, którymi zarządzają Marszałkowie Województw w ramach Regionalnych Programów Operacyjnych, a także z dedykowanych programów unijnych – Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich 2014-2020 i Programu Operacyjnego Polska Wschodnia 2014-2020.

 

Odpowiedź Ministerstwa Środowiska:

 

MINISTER ŚRODOWISKA

Warszawa, dnia 24-04-2018 r.

Pan Marek Kuchciński

Marszałek Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej

Szanowny Panie Marszałku,

Odpowiadając na interpelację posła Józefa Brynkusa z dnia 21 marca 2018 r., znak: K8INT20797, w sprawie określenia wymogów paliwowych i sprzętowych w zakresie ogrzewania gospodarstw domowych, wyjaśniam co następuje. Ministerstwo Środowiska ma świadomość i zdaje sobie sprawę z trudności jakie napotykają samorządy we wdrażaniu polityki ochrony środowiska, ponieważ działania podejmowane przez resort środowiska były i są konsultowane z samorządami z uwagi na to, że tylko w ramach współpracy możemy osiągnąć wspólne cele służące realizacji polityki ochrony środowiska. Postulaty samorządów też są nam znane, ale dotyczą one kompetencji także innych resortów tj. energii, przedsiębiorczości i innowacji czy finansów. W odpowiedzi na interpelację skorzystaliśmy z opinii tych resortów, natomiast w przypadku kwestii szczegółowych proponujemy zwrócić się do tych resortów według właściwości: normy dla paliw – Ministerstwo Energii, wymagania dla kotłów – Ministerstwo Przedsiębiorczości i Innowacji i obniżka cen gazu – Ministerstwo Energii, Ministerstwo Finansów. Odnosząc się do kwestii zawartych w pytaniu ogólnym skierowanym do Ministerstwa Środowiska: Czy zamierza podjąć kroki względnie starania, aby realizację zadań z zakresu ochrony środowiska przez samorządy wspomóc? poniżej przedstawiam działania resortu środowiska w tym zakresie. W ramach realizowanych i planowanych przez resort środowiska rozwiązań zmierzających do poprawy jakości powietrza w polskich miastach, a tym samym wpływających na ograniczenie negatywnego wpływu zanieczyszczenia powietrza na stan zdrowia obywateli, należy stwierdzić, że administracja rządowa podejmuje w tym celu działania o charakterze strategicznym, legislacyjnym, finansowym oraz informacyjno-edukacyjnym. W celu zintensyfikowania podejmowanych już na poziomie wojewódzkim i lokalnym działań, w Ministerstwie Środowiska przygotowany został Krajowy Program Ochrony Powietrza (KPOP), który został ogłoszony przez Ministra Środowiska w dniu 9 września 2015 r. Głównym celem KPOP jest poprawa jakości życia mieszkańców Polski poprzez osiągnięcie w możliwie krótkim czasie dopuszczalnych poziomów pyłu zawieszonego i innych szkodliwych substancji w powietrzu, wynikających z przepisów prawa unijnego, a w perspektywie do 2030 r.– poziomów wskazywanych przez Światową Organizację Zdrowia. W KPOP jako działania priorytetowe do realizacji na poziomie wojewódzkim i lokalnym wskazano:

  • upowszechnienie wysokosprawnych kotłów spełniających najwyższe wymagania w zakresie emisji przy wymianie i modernizacji starych urządzeń/instalacji małej mocy, służących do wytwarzania energii cieplnej lub energii cieplnej i energii elektrycznej dla odbiorców indywidualnych oraz mikro i małych przedsiębiorstw,
  • zwiększenie efektywności energetycznej budynków mieszkalnych i użyteczności publicznej poprzez przeprowadzenie głębokiej termomodernizacji budynków, rozwój kogeneracji oraz wykorzystanie odnawialnych źródeł energii, · wzmocnienie kontroli w zakresie zgodności zainstalowanego systemu ogrzewania z systemem zawartym w projekcie budowlanym,
  • wsparcie finansowe wymiany i modernizacji starych urządzeń/instalacji małej mocy, służących do wytwarzania energii cieplnej lub energii cieplnej i energii elektrycznej dla odbiorców indywidualnych oraz mikro i małych przedsiębiorstw.

Jednym z kierunków wskazanych w KPOP są działania legislacyjne. W ramach znowelizowanej ustawy – Prawo ochrony środowiska (tzw. ustawa antysmogowa) z dnia 10 września 2015 r. (Dz. U. z 2015 r. poz. 1593), poprzez zmianę art. 96 wprowadzono przepisy pozwalające administracji samorządu terytorialnego na określenie na danym terenie w drodze uchwały sejmiku województwa dopuszczalnych rodzajów i jakości paliw oraz standardów dla urządzeń grzewczych wykorzystywanych w sektorze bytowo-komunalnym. Zatem władze samorządowe mogą określać wymagania dla paliw i urządzeń grzewczych stosowanych w domach. Na podstawie tych przepisów przyjętych zostało już 12 uchwał antysmogowych: dla miasta Krakowa oraz dla województw: małopolskiego (1 uchwała), śląskiego (1 uchwała), opolskiego (1 uchwała), mazowieckiego (1 uchwała), łódzkiego (1 uchwała), dolnośląskiego (3 uchwały), wielkopolskiego (3 uchwały). Działania na rzecz poprawy jakości powietrza uwzględnione zostały także w kluczowej dla rozwoju Polski „Strategii na rzecz odpowiedzialnego rozwoju”, która została przyjęta przez Radę Ministrów w dniu 14 lutego 2017 r. W ramach projektu „Czyste Powietrze” realizowany był pakiet działań związanych z przywracaniem dobrej jakości powietrza, w tym także związanych z likwidacją źródeł niskiej emisji. W dniu 25 kwietnia 2017 r. Rada Ministrów przyjęła opracowany przez Komitet Ekonomiczny Rady Ministrów Program „Czyste powietrze” – rekomendacje dla Rady Ministrów. W ramach tego programu przygotowano propozycje 15 działań niezbędnych do podjęcia w związku występowaniem na znacznym obszarze kraju wysokiego stężenia zanieczyszczenia powietrza. W ramach Programu zrealizowano następujące działania: 1) w dniu 5 września 2017 r. opublikowane zostało rozporządzenie Ministra Rozwoju i Finansów z dnia 1 sierpnia 2017 r. w sprawie kotłów na paliwa stałe (Dz. U. z 2017 r., poz. 1690), przygotowane we współpracy z Ministerstwem Środowiska; 2) w Ministerstwie Energii zakończyły się prace, w których brali udział pracownicy Ministerstwa Środowiska, nad pakietem aktów prawnych dotyczących paliw stałych, zawierającym m. in. projekt ustawy o zmianie ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw oraz trzema rozporządzeniami w sprawie: 1) wymagań jakościowych dla paliw stałych, 2) sposobu pobierania próbek paliw stałych i 3) metod badania jakości paliw stałych. Odnosząc się do postulatu w sprawie kwestii obniżenia cen gazu to zwróciliśmy się o opinię do Ministerstwa Finansów, które poinformowało, że ustalanie cen gazu dla odbiorców końcowych nie leży w kompetencji Ministra Finansów. Ceny te zależą od szeregu czynników, na które Minister Finansów nie ma wpływu, w szczególności od ceny po jakiej pozyskiwany jest gaz przez polskich importerów. Kwestia ustalania i zatwierdzania taryf na ceny gazu dla odbiorców końcowych, w tym gospodarstw domowych, uregulowana jest w ustawie z dnia 10 kwietnia 1997 r. – Prawo energetyczne. Dlatego ewentualne propozycje wprowadzenia zmian legislacyjnych w tym zakresie znajdują się aktualnie w kompetencji Ministra Energii. Ponadto w krajowym porządku prawnym funkcjonuje instytucja zwolnienia z podatku akcyzowego dla wyrobów gazowych, o kodach: CN 2705 00 00, 2711 11 00, 2711 21 00 i 2711 29 00, przeznaczonych do celów opałowych między innymi przez gospodarstwa domowe, o czym mowa w art. 31 b ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym. Na podstawie art. 32 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy ustawodawca zwolnił od akcyzy także pozostałe węglowodory gazowe używane do celów opałowych. Zwolnieniem tym objęty jest gaz klasyfikowany do kodów CN od 2711 12 11 do 2711 19 00. Zatem nabywca wyrobów gazowych wymienionych w ustawie o podatku akcyzowym, jeżeli spełni określone przepisami warunki, może skorzystać ze zwolnienia z akcyzy. Odpowiadając na postulat odnośnie kwestii zwiększenia dotacji dla samorządów na ochronę środowiska w zakresie powietrza, wody oraz ziemi, informuję, że Narodowy Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej (NFOŚiGW) od lat wspiera samorządy w realizacji przedsięwzięć związanych z ochroną środowiska ze środków własnych jak i środków zagranicznych, zarówno poprzez programy skierowane bezpośrednio do jednostek samorządu terytorialnego, jak i dla innych podmiotów realizujących zadania prośrodowiskowe. Obecnie koncentrujemy się na wdrażaniu działań Programu Operacyjnego Infrastruktura i Środowisko 2014-2020, będących w obszarze naszych kompetencji, tzn.: Ø I osi priorytetowej – Zmniejszenie emisyjności gospodarki: poddziałanie 1.1.1. Wspieranie inwestycji dotyczących wytwarzania energii z odnawialnych źródeł wraz z podłączeniem tych źródeł do sieci dystrybucyjnej/przesyłowej; działanie 1.2 Promowanie efektywności energetycznej i korzystania z odnawialnych źródeł energii w przedsiębiorstwach; poddziałanie 1.3.1 Wspieranie efektywności energetycznej w budynkach użyteczności publicznej; poddziałanie 1.3.2 Wspieranie efektywności energetycznej w sektorze mieszkaniowym; działanie 1.5 Efektywna dystrybucja ciepła i chłodu (możliwość ubiegania się o dofinansowanie przez jst); działanie 1.6 Promowanie wykorzystywania wysokosprawnej kogeneracji ciepła i energii elektrycznej w oparciu o zapotrzebowanie na ciepło użytkowe (możliwość ubiegania się o dofinansowanie przez jst). Ø II osi priorytetowej – Ochrona środowiska, w tym adaptacja do zmian klimatu: działanie 2.2. Gospodarka odpadami komunalnymi (dedykowane głównie jst); działanie 2.3. Gospodarka wodno-ściekowa w aglomeracjach (dedykowane głównie jst; działanie 2.5. Poprawa jakości środowiska miejskiego (dedykowane głównie jst). Skala wsparcia z powyższych działań jest niezwykle znacząca i wynosi łącznie blisko 4 mld Euro, w tym dla samorządów są to środki bezzwrotne. Dodatkowo na działania związane z ochroną ziemi jednostki samorządu terytorialnego mają możliwość uzyskania wsparcia dotacyjnego na: Ø realizację przedsięwzięć w zakresie usuwania i unieszkodliwiania niewłaściwie składowanych lub magazynowanych odpadów stanowiących zagrożenie dla życia lub zdrowia ludzi lub zaistnienia nieodwracalnych szkód w środowisku wraz z przeprowadzeniem działań naprawczych lub remediacji powierzchni ziemi w zakresie skutków spowodowanych oddziaływaniem usuwanych odpadów, na terenach będących własnością Skarbu Państwa lub jednostek samorządu terytorialnego z wyłączeniem nieruchomości oddanych w użytkowanie wieczyste. Wsparcie udzielane jest w ramach programu priorytetowego 2.2 Ochrona powierzchni ziemi. Ø zbierania i demontażu pojazdów wycofanych z eksploatacji, przy czym 2018 r. będzie ostatnim rokiem wsparcia gmin i powiatów udzielonego w ramach programu 4) część pp 2.1 Racjonalna gospodarka odpadami. Należy podkreślić, że mając na uwadze wagę problemu zanieczyszczenia powietrza w Polsce NFOŚiGW wdraża szereg programów ze środków własnych, które służą poprawie jakości powietrza, choć nie zawsze są bezpośrednio skierowane do samorządów, tj.: Ø Poprawa jakości powietrza Część 1) Energetyczne wykorzystanie zasobów geotermalnych, Część 2) Zmniejszenie zużycia energii w budownictwie, Część 3) LEMUR – Energooszczędne Budynki Użyteczności Publicznej, Część 4) Samowystarczalność energetyczna [Program w przygotowaniu], Część 5) Budynki użyteczności publicznej o podwyższonym standardzie energooszczędności. Ø Budownictwo energooszczędne Część 1) Dofinansowanie drewnianych domów energooszczędnych. Część 2) Dofinasowanie budowy niskoemisyjnych i pasywnych budynków użyteczności publicznej [Program w przygotowaniu], Część 3) Dofinansowanie pasywnych budynków użyteczności publicznej [Program w przygotowaniu], Część 4) Budynki użyteczności publicznej o podwyższonym standardzie energooszczędności [Program w przygotowaniu]. Ø System Zielonych Inwestycji (GIS – Green Investment Scheme) – GEPARD – Bezemisyjny transport publiczny. Ø SOWA – oświetlenie zewnętrzne. Ø GEPARD II – transport niskoemisyjny. Ø Ochrona i przywracanie różnorodności biologicznej i krajobrazowej. Część 3) Ograniczenie szkodliwych emisji i zanieczyszczeń w parkach narodowych [Program w przygotowaniu]. Ø Wsparcie przedsięwzięć w zakresie niskoemisyjnej i zasobooszczędnej gospodarki Część 1) E-KUMULATOR – Ekologiczny Akumulator dla Przemysłu, Część 2) Współfinansowanie projektów Programu Operacyjnego Infrastruktura i Środowisko w ramach I osi priorytetowej POliŚ 2014-2020 – Zmniejszenie emisyjności gospodarki, Część 3) Efektywne systemy ciepłownicze i chłodnicze, Część 4) EWE – Efektywność energetyczna w przedsiębiorstwach. Ø SYSTEM – wsparcie działań ochrony środowiska i gospodarki wodnej realizowanych przez partnerów zewnętrznych Część 2) REGION. Ø Wsparcie dla Innowacji sprzyjających zasobooszczędnej i niskoemisyjnej gospodarce Część 1) Sokół – wdrożenie innowacyjnych technologii środowiskowych. Dodatkowo, dostrzegając wysiłki gmin w walce ze smogiem, NFOŚiGW wspólnie z wojewódzkimi funduszami ochrony środowiska i gospodarki wodnej (WFOŚiGW), rozpoczął prace nad inicjatywą pn. Krajowy Pakiet Czystego Powietrza, zmierzającą do zapewnienia kompleksowego podejścia do zwalczania i przeciwdziałania powstawania smogu poprzez realizację projektów z szeroko rozumianej ochrony powietrza i poprawy jego jakości. Program ten, poza wymienionymi wyżej działaniami I osi priorytetowej POliŚ 2014-2020 i programami NFOŚiGW, obejmuje działania Mechanizmu Finansowego Europejskiego Obszaru Gospodarczego 2014-2021, programy i listy priorytetowych przedsięwzięć WFOŚiGW oraz działania POliŚ wdrażane przez WFOŚiGW. Szacuje się, że środki udostępnione w ramach ww. Pakietu wyniosą ok. 25 mld zł, z których 18 mld zł będą stanowiły środki własne funduszy, zaś 7 mld zł środki zagraniczne. W ramach Pakietu nie wyklucza się tworzenia nowych programów, dlatego NFOŚiGW i WFOŚiGW podjęły prace nad programem priorytetowym dotyczącym termomodernizacji budynków mieszkalnych. Celem programu będzie poprawa efektywności energetycznej i zmniejszenie emisji pyłów i innych zanieczyszczeń do atmosfery przez istniejące budynki mieszkalne. Zakłada się, że program będzie finansowany ze środków Narodowego Funduszu i funduszy wojewódzkich, ale obowiązkiem WFOŚiGW będzie prowadzenie naboru i ocena wniosków o dofinansowanie, a następnie zawieranie umów o dofinansowanie, monitorowanie, rozliczanie i kontrola realizacji projektów. Beneficjentami programu będą osoby fizyczne posiadające prawo własności lub będącym współwłaścicielem budynku. Z uwagi na dużą liczbę potencjalnych beneficjentów, a także zapewnienie beneficjentom łatwego dostępu do instytucji udzielającej dofinansowania zasadnym jest ich obsługa przez WFOŚiGW. Dofinansowanie będzie udzielane w formie pożyczek i dotacji, a intensywność wsparcia ma być uzależniona od średniego miesięcznego dochodu na członka rodziny zamieszkującej budynek. Finansowanie obejmie m.in. ocieplenie przegród wewnętrznych i zewnętrznych budynku, wymianę stolarki zewnętrznej, montaż lub modernizację instalacji wewnętrznych ogrzewania i ciepłej wody użytkowej, wymianę źródeł ciepła starej generacji opalanych paliwem stałym na potrzeby c.o. lub c.o. i c.w.u. Treść Krajowego Pakietu Czystego Powietrza i porozumienia w sprawie jego przyjęcia i realizacji, a także programu priorytetowego dotyczącego termomodernizacji budynków mieszkalnych mają charakter projektów i dlatego mogą jeszcze ulec zmianom. Istotne jest również podkreślenie, że Marszałkowie Województw zarządzają ogromnymi środkami unijnymi w ramach Regionalnych Programów Operacyjnych. W perspektywie finansowej 2014-2020 na poziom województwa zostały przekazane znaczące środki europejskie, aby kierowane były na zadania najbardziej istotne w danym regionie, o czym decydują samorządy województw. Wspomnieć należy również, że mniejsze gminy mogą uzyskać wsparcie w ramach dedykowanych programów unijnych, tj. Program Rozwoju Obszarów Wiejskich 2014-2020, czy też Programu Operacyjnego Polska Wschodnia 2014-2020. Z poważaniem Z up. Ministra Sławomir Mazurek Podsekretarz Stanu Ministerstwo Środowiska

Czy odpowiedź Ministerstwa Środowiska jest satysfakcjonująca dla samorządowców dowiemy się wkrótce. Poseł J. Brynkus zapowiada wystąpienie z zapytaniami w sprawach szczegółowych do Ministerstwa Energii, Ministerstwa Finansów i Ministerstwa Przedsiębiorczości i Innowacji.

 

Opracowała Sylwia Michalec, pracownik Biura Poselskiego dra hab. Józefa Brynkusa