Poseł Brynkus > Poseł > Praca w sejmie > , , , > Interpelacja posła dra hab. Józefa Brynkusa w sprawie utworzenia nowego muzeum oraz lokalizacji nowego mostu w strefie UNESCO w Oświęcimiu

Interpelacja posła dra hab. Józefa Brynkusa w sprawie utworzenia nowego muzeum oraz lokalizacji nowego mostu w strefie UNESCO w Oświęcimiu

W Oświęcimiu utworzone zostanie nowe muzeum, upamiętniające mieszkańców Ziemi Oświęcimskiej niosących pomoc więźniom byłego niemieckiego obozu zagłady Auschwitz-Birkenau. Muzeum usytuowane ma być w budynku znanym w okresie okupacji jako Lagerhaus, oddalonym o około 200 m od terenu byłego obozu koncentracyjnego Auschwitz. Inicjatywa ta wzbudza jednak w mieszkańcach Oświęcimia wątpliwości, czy nie chodzi tutaj o kampanię wyborczą obecnego starosty?

Czy jednak potrzebne jest tworzenie nowej placówki muzealnej zamiast rozbudowy ekspozycji w istniejącym już Państwowym Muzeum Auschwitz-Birkenau? To i wiele innych pytań zadał poseł dr hab. Józef Brynkus Wicepremier Beacie Szydło, Ministrowi Kultury i Dziedzictwa Narodowego, Ministrowi Sprawiedliwości oraz Wiceprezesowi Rady Ministrów w swojej interpelacji w sprawie przekazania środków publicznych na nieistniejące muzeum oraz lokalizacji nowego mostu w strefie UNESCO w Oświęcimiu.

Bo oprócz tworzenia nowego muzeum kolejnym problemem jest również przebieg południowej obwodnicy Oświęcimia, łączącej miasto z trasą S1, oraz lokalizacja wspomnianego mostu przez Sołę w pobliżu obozu. Przed kilku laty projekt ten UNESCO negowało, gdyż mogłoby to „ingerować w krajobraz mający walor dokumentu historycznego”. Jednak według obietnic rządu obwodnica ma zostać oddana do użytku w  2023 r. Rodzi to pytanie, czy dla UNESCO wystarczą argumenty merytoryczne, jakimi są zmniejszenie natężenia ciężkiego ruchu kołowego w bezpośredniej strefie byłego obozu oraz działania osłonowe w postaci oddzielenia obwodnicy szpalerem drzew, by wyrazić zgodę na te inwestycje?

 

Pełna treść interpelacji:

Interpelacja nr 23840

do ministra kultury i dziedzictwa narodowego, ministra sprawiedliwości, wiceprezesa Rady Ministrów

w sprawie przekazania środków publicznych na nieistniejące muzeum oraz lokalizacji nowego mostu w Oświęcimiu w strefie UNESCO

 

Media podały informację, że w Oświęcimiu stworzone zostanie nowe muzeum, poświęcone mieszkańcom Ziemi Oświęcimskiej, którzy nieśli pomoc więźniom byłego niemieckiego obozu Auschwitz-Birkenau. Termin jego otwarcia przewidywany jest za około 3 lata. Muzeum Pamięci Mieszkańców Ziemi Oświęcimskiej ma być prowadzone jako wspólna instytucja przez Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego oraz powiat oświęcimski. Umowę w sprawie finansowania placówki podpisali w obecności wicepremier Beaty Szydło 14 czerwca 2018 r., podczas obchodów uroczystości 78. rocznicy pierwszej deportacji Polaków do Auschwitz, starosta oświęcimski Zbigniew Starzec, wicestarosta Jarosław Jurzak oraz wiceminister kultury Jarosław Sellin.

Przedmiotem działania muzeum jest przedstawianie wielowiekowej historii ziemi oświęcimskiej przez pryzmat losów jej mieszkańców z uwzględnieniem różnorodności etnicznej i kulturowej budującej lokalną tożsamość, w tym pokazanie tragicznej sytuacji miejscowej ludności po wybuchu II wojny światowej i przedstawienie pomocy więźniom niemieckiego obozu koncentracyjnego i zagłady KL Auschwitz-Birkenau udzielonej przez mieszkańców ziemi oświęcimskiej i różne struktury Polskiego Państwa Podziemnego (organizatorzy nagminnie używają w tym wypadku nieprecyzyjnego i fałszującego rzeczywistość okupacyjną określenia „polski ruch oporu”) w warunkach terroru okupacyjnego i w kontekście realizowanego w obozie planu zagłady. Chlubny byłby to pomysł, gdyby nie towarzyszące mu okoliczności, wzbudzające wśród mieszkańców Oświęcimia wątpliwości.

Według podanych oficjalnie przez wiceministra kultury Jarosława Sellina informacji, MKiDN zobowiązało się do przekazywania dotacji na bieżącą działalność muzeum w kwocie 1 mln zł jeszcze w tym roku i po 2 mln zł rocznie w kolejnych latach. 35 mln zł przeznaczone zostanie na inwestycje, bowiem budynek, w którym zaplanowano ekspozycję, wymaga remontu, nowoczesnego zakomponowania wewnątrz oraz zainstalowania wystawy. Powiat oświęcimski będzie przeznaczał przez kolejne 10 lat po 500 tys. zł rocznie na bieżące potrzeby placówki. Zakończenie inwestycji zaplanowano na drugą połowę 2021 r., a oficjalne otwarcie będzie być może 27 stycznia 2022 r.

Muzeum ma zostać zlokalizowane w budynku znanym w okresie okupacji jako Lagerhaus, położonym ok. 200 m od byłego niemieckiego obozu koncentracyjnego Auschwitz. W okresie międzywojennym mieścił się w nim magazyn Polskiego Monopolu Tytoniowego. W latach 1940-44 obiekt ten był magazynem żywności dla obozowej załogi SS. Czy w tym przypadku nie lepsze byłoby zlokalizowanie odpowiedniej ekspozycji w ramach istniejącego PMAB? Oczywiście pod warunkiem, że Dyrekcji PMAB nie przyszłoby do głowy z czasem zlikwidowanie tej wystaw i usunięcie dowodów na udzielanie pomocy więźniom Auschwitz-Birkenau przez mieszkańców Ziemi Oświęcimskiej.

Według władz powiatu oświęcimskiego nowopowstające Muzeum Mieszkańców Ziemi Oświęcimskiej ma funkcjonować w ścisłej współpracy z Państwowym Muzeum Auschwitz-Birkenau, bo nowa inicjatywa ma na celu m.in. upamiętnienie bohaterskich mieszkańców tej ziemi, którzy nieśli pomoc więźniom i ofiarom KL Auschwitz-Birkenau. W wyobrażeniu władz powiatu nowe muzeum wraz z PMAB oraz Państwową Wyższą Szkołą Zawodową im. Rotmistrza Witolda Pileckiego stworzą kompleks, pokazujący historię oraz uczący tolerancji. Tak również przedsięwzięcie to widzi pani wicepremier B. Szydło, obecna przy podpisaniu umowy.

Niestety, okoliczności tworzenia tego muzeum mogą sugerować, że chodzi przede wszystkim o… kampanię wyborczą starosty oświęcimskiego. Chociaż mianowano już dyrektorkę nowej – nieistniejącej jeszcze – placówki, to nie ma ani ekspozycji, ani eksponatów, ani nawet gotowego obiektu. Mało tego, jest wątpliwe, czy w założonych terminach muzeum powstanie.

Kolejnym problemem na terenie w pobliżu byłego niemieckiego obozu koncentracyjnego Auschwitz-Birkenau jest przebieg południowej obwodnicy Oświęcimia, łączącej miasto z trasą S1, oraz lokalizacja mostu przez Sołę w pobliżu obozu. W tej sprawie wypowiadali się już nawet przedstawiciele UNESCO, agendy ONZ do spraw kultury oraz ochrony dziedzictwa światowego, której opieką objęta jest cała strefa byłego niemieckiego obozu koncentracyjnego i zagłady jako Miejsce Pamięci Auschwitz-Birkenau.

Przed kilku laty UNESCO projekt tej inwestycji zablokowało, twierdząc, że będzie „ingerować w krajobraz mający walor dokumentu historycznego”. Tymczasem, według obietnic rządu, obwodnica ma zostać oddana do użytku w 2023 r. Niedawno eksperci UNESCO przebywali ponownie w Oświęcimiu i podobno nie negują już powstania obwodnicy, chociaż nadal stawiają różne warunki władzom miasta i powiatu. Władze twierdzą, że nowa trasa oraz przeprawa zmniejszą ciężki ruch kołowy w bezpośredniej strefie byłego obozu. Przewidują także, że obwodnica zostanie oddzielona od Miejsca Pamięci szpalerem drzew. Ale czy to wystarczy dla zgody UNESCO?

 

Mam zatem pytania do Pani Wicepremier Beaty Szydło:

– Czy jest Pani w pełni przekonana, że Oświęcimiowi najbardziej potrzebne jest mnożenie placówek muzealnych, zamiast rozbudowy ekspozycji już istniejących – PMAB oraz Muzeum Zamek, o elementy przypominające o mieszkańcach Oświęcimia oraz ich zasługach w niesieniu pomocy więźniom i ofiarom KL Auschwitz-Birkenau?

– Czy Pani zdaniem wystawa i informacja pokazująca mieszkańców regionu pomagających więźniom obozu nie powinna być częścią ekspozycji PMAB?

– Czy koszt adaptacji budynku Lagerhausu i wykonania ekspozycji nie wydaje się Pani znacząco zawyżony?

Pana Wicepremiera i Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pytam:

– Kto wyliczył koszt adaptacji Lagerhausu i wykonania wystawy na 35 milionów złotych? Co ma tyle kosztować? Bardzo proszę o przedstawienie konkretnej dokumentacji kosztorysowej tego projektu. Są to przecież pieniądze publiczne i powinny być wydawane oszczędnie.

– Jaki procent z tej kwoty przeznaczone jest na wynagrodzenia, dla kogo i za co?

– Czy budynek, który jest rzeczywiście w pewnej mierze architektonicznie zdegradowany, nadaje się na muzeum?

– Czy wcześniej nie było prób renowacji Lagerhausu i czy nie wydatkowano już na ten cel żadnych środków publicznych?

– Kto przygotowywał projekt adaptacji Lagerhausu na muzeum, jakie miał kompetencje, jakie otrzymał wynagrodzenie i z jakich środków?

– Kto przygotowywał projekt ekspozycji i jakie miał kompetencje oraz jakie otrzymał wynagrodzenie i z jakich środków?

– Czy MKiDN zweryfikowało założony kosztorys utworzenia nowej placówki i czy nie został on sporządzony „na wyrost”?

– Czy MKiDN sprawdziło kompetencje powołanej dyrektor placówki oraz w jakim trybie została ona wybrana? Jakie jest prawdopodobieństwo, że poradzi sobie z organizacją placówki mającej przedstawiać tak skomplikowaną i mało znaną tematykę w tak ważnym miejscu i wybitnie wrażliwym zakresie polityki historycznej państwa?

– Czy MKiDN będzie miało wpływ na kompetentną obsadę kadrową nowego muzeum?

– Czy prawdą jest, że projekt ekspozycji – jak stwierdził do jednej z osób pan Bogdan Wasztyl zaangażowany w powstanie muzeum – wzorowany został na brukselskim konspekcie wystawy „islam to też nasza historia”? Jaką zatem narrację będzie prezentowała ekspozycja?
– Jakie są kompetencje UNESCO w stosunku do Miejsca Pamięci Auschwitz-Birkenau?

– Jakiego dokładnie obszaru dotyczą kompetencje UNESCO?

– Jeżeli w jakikolwiek sposób ogranicza to suwerenność władz polskich, to w jakim zakresie?

– Dlaczego wobec tego nie uzgodniono przebiegu drogi wcześniej z UNESCO, zanim przystąpiono do projektowania?

– Czy UNESCO wypowiadało się także w sprawie projektowanego nowego muzeum?

– Czy budynek Lagerhausu włączony jest w strefę ochrony UNESCO, a jeżeli nie, to dlaczego? Jest bowiem niewątpliwie istotną częścią dawnego obozu.

– Jaka jest rola PMAB w tworzeniu nowego muzeum? Czy rzeczywiście PMAB użyczało będzie eksponatów przyszłemu muzeum? Na jakich zasadach – odpłatnie czy bezpłatnie? Po co w takim przypadku tworzyć odrębny byt, zamiast odpowiednią ekspozycję zlokalizować na terenie PMAB?

Pana Ministra Sprawiedliwości pytam i zarazem proszę:

– Czy MS nie otrzymywało sygnałów o możliwych problemach finansowych związanych z powstawaniem nowego muzeum, np. o przeszacowaniu kosztów projektu?

– W związku z wydatkowaniem znacznej kwoty pieniędzy publicznych na muzeum, które na razie istnieje tylko w wymiarze wirtualnym, uważam, że konieczne jest zweryfikowanie całości procedur przekazywania środków na ten cel pod względem zgodności z prawem budżetowym. Proszę prokuraturę o zbadanie wszystkich okoliczności sprawy oraz prawidłowości wydatkowania środków publicznych, na pograniczu sektorów państwowego oraz samorządowego.

Dr hab. Józef Brynkus

Poseł na Sejm RP

 

Odpowiedzi na powyższą interpelację:

Odpowiedź na interpelację nr 23840

w sprawie przekazania środków publicznych na nieistniejące muzeum oraz lokalizacji nowego mostu w Oświęcimiu w strefie UNESCO

Odpowiadający: zastępca prokuratora generalnego Krzysztof Sierak

Warszawa, 14-08-2018

Szanowny Panie Marszałku

W odpowiedzi na interpelację Pana Posła Józefa Brynkusa, z dnia 19 lipca 2018 r., nr 23840, w sprawie przekazania środków publicznych na nieistniejące muzeum oraz lokalizacji nowego mostu w Oświęcimiu w strefie UNESCO, w części pozostającej we właściwości Prokuratury Krajowej, uprzejmie informuję, że dotychczas nie odnotowano postępowań karnych, których przedmiotem byłyby inwestycje związane z nowopowstającym muzeum obywateli Oświęcimia, którzy nieśli pomoc więźniom obozu Auschwitz-Birkenau lub inwestycji związanej z mostem, który miałby być umiejscowiony w strefie UNESCO. Nadmieniam jednocześnie, iż kopię interpelacji przekazano Prokuraturze Regionalnej w Krakowie, celem przeprowadzenia stosownego postępowania w przedmiotowej sprawie.

Z poważaniem

Krzysztof Sierak

 

Odpowiedź na interpelację nr 23840

w sprawie przekazania środków publicznych na nieistniejące muzeum oraz lokalizacji nowego mostu w Oświęcimiu w strefie UNESCO

Odpowiadający: minister kultury i dziedzictwa narodowego Piotr Gliński

Warszawa, 14-08-2018

Szanowny Panie Marszałku,

odpowiadając na interpelację nr 23840 Pana Posła Józefa Brynkusa z dnia 19 lipca 2018 roku w sprawie przekazania środków publicznych na nieistniejące muzeum oraz lokalizacji nowego mostu w Oświęcimiu w strefie UNESCO, uprzejmie proszę o przyjęcie następujących wyjaśnień w zakresie pytań skierowanych do Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego.

  1. Umowa w sprawie prowadzenia jako wspólnej instytucji kultury pod nazwą Muzeum Pamięci Mieszkańców Ziemi Oświęcimskiej (w organizacji) zawarta 14 czerwca 2018 r. pomiędzy Ministrem Kultury i Dziedzictwa Narodowego a Powiatem Oświęcimskim zawiera postanowienia dotyczące finansowania działalności bieżącej i inwestycyjnej Muzeum.

Rozpoczęcie prac modernizacyjnych budynku i prac związanych z wystawa stałą zostanie poprzedzone wykonaniem pełnej dokumentacji, w tym projektu budowlanego budynku i projektu ekspozycji stałej. W chwili obecnej Muzeum dysponuje szacunkiem kosztów wykonania dokumentacji i wszystkich niezbędnych prac mających na celu otwarcie Muzeum. Wartość inwestycji została oszacowana na podstawie analizy cen rynkowych oraz analizy cen ofertowych złożonych w postępowaniach obejmujących podobny przedmiot zamówienia. Do szacowania przydatne były dane pochodzące z licznych w ostatnim czasie inwestycji budowy muzeów o podobnej powierzchni ekspozycyjnej.

Inwestycja budowy Muzeum zostanie zrealizowana po przeprowadzeniu wszelkich wymaganych Prawem zamówień publicznych procedur i po zawarciu umów na wykonanie określonych zakresów prac. Wykonawcy tych prac nie będą etatowymi pracownikami Muzeum, których pensje opłacane będą z dotacji podmiotowej dla Muzeum.

Adaptacja budynku na potrzeby Muzeum będzie poprzedzona ekspertyzą budowlaną wykonaną w ramach prac projektowych, która wyjaśni wszelkie wątpliwości co do zakresu adaptacji.

MKiDN, podobnie jak i Muzeum nie ma wiedzy w zakresie wcześniejszych prób renowacji Lagerhausu. Z ustaleń Muzeum wynika, że prowadzone były wcześniej prace związane z bieżącym utrzymaniem terenu i budynku (w tym odeskowano otwory okienne).

Projekt adaptacji Lagerhausu na Muzeum oraz projekt ekspozycji powstanie dopiero po przeprowadzeniu przez Muzeum procedur zgodnych z ustawą Prawo zamówień publicznych i przekazaniu na ten cel dotacji MKiDN. W związki z powyższym żadne wydatki na ww. zadania nie zostały poniesione.

MKiDN dokonuje weryfikacji generalnego programu inwestycji – wszelkie kosztorysy mogą zaś odnosić się do konkretnych przedsięwzięć, które będą realizowane po przeprowadzeniu procedur Pzp. Takie procedury nie zostały jeszcze przez Muzeum wszczęte.

Obecnie, z mocy powołania dokonanego przed 14 czerwca br. przez powiat oświęcimski, pełniącą obowiązki dyrektora jest pani Dorota Mleczko – doświadczony muzealnik, którego kompetencje nie budzą wątpliwości. Pani D. Mleczko może pełnić obowiązki dyrektora maksymalnie przez rok, po czym konieczne będzie przeprowadzenie procedury powołania na kadencję od 3 do 7 lat. Zgodnie z ww. umową zawarta 14 czerwca 2018 r. pomiędzy Ministrem Kultury i Dziedzictwa Narodowego a Powiatem Oświęcimskim, dyrektora Muzeum powołuje i odwołuje Powiat Oświęcimski w porozumieniu z Ministrem. Za budowę kadr Muzeum i wszelkie kwestie z zakresu nawiązywania i rozwiązywania stosunku pracy w Muzeum, odpowiada jego Dyrektor.

MKiDN nie ma wiedzy nt. wypowiedzi pana Bogdana Wasztyla dot. projektu ekspozycji. Treść i narracja muzeum musi być i będzie zgodna ze statutowymi celami Muzeum.

  1. Relacje pomiędzy UNESCO (a uściślając – Centrum Światowego Dziedzictwa, jednostka organizacji UNESCO, która zajmuje się ochroną miejsc kulturowych i przyrodniczych na całym świecie) a Państwowym Muzeum Auschwitz-Birkenau w Oświęcimiu wynikają z wpisu obszaru byłego niemieckiego nazistowskiego obozu koncentracyjnego i zagłady Auschwitz Birkenau, na którego terenie utworzono Muzeum, na Listę Światowego Dziedzictwa.

Wszelkie działania związane ze Światowym Dziedzictwem podejmowane są na podstawie Konwencji w sprawie ochrony światowego dziedzictwa kulturalnego i naturalnego, której tekst został przyjęty na 17. sesji Konferencji Generalnej UNESCO w 1972 r. w Paryżu i która weszła w życie w 1975, po ratyfikowaniu jej przez 20 państw. Polska złożyła dokument ratyfikacyjny 29 czerwca 1976 r. i od tego czasu Konwencja jest obowiązującym w Polsce prawem. Polski tekst Konwencji został opublikowany w dzienniku Ustaw nr 32 z 30 września 1976 r., poz. 190. Zgodnie z artykułem 4 „każde Państwo będące Stroną niniejszej Konwencji uznaje, że na nim spoczywa w pierwszym rzędzie obowiązek zapewnienia identyfikacji, ochrony, konserwacji, rewaloryzacji i przekazania przyszłym pokoleniom dziedzictwa kulturalnego i naturalnego”.

Wpis Auschwitz Birkenau, niemiecki nazistowski obóz koncentracyjny i zagłady (1940-1945) na Listę Światowego Dziedzictwa nastąpił 30 listopada 1979 roku, na wniosek rządu polskiego. Tym samym Polska, jako Państwo-Strona Konwencji wzięła na siebie odpowiedzialność za ochronę tego miejsca. Komitet Światowego Dziedzictwa zdecydował o wpisie obozu koncentracyjnego Auschwitz Birkenau „jako miejsca wyjątkowego i by zapobiec wpisom kolejnych miejsc o podobnym charakterze”. Jest to jeden z pierwszych wpisów na Listę. W 2002 roku Komitet Światowego Dziedzictwa przyjął nowe reguły tworzenia Listy. Obecnie Wpis na Listę odbywa się na podstawie kryteriów, które miejsca wpisywane muszą spełnić.

Obecnie miejsca zaliczone w poczet Światowego Dziedzictwa muszą wykazać wyjątkową uniwersalną wartość i odpowiadać wymogom autentyczności i integralności, określonym w Wytycznych Operacyjnych (Operational Guidelines) do realizacji Konwencji z 1972 r. Wytyczne te są stale uaktualniane.

Dla Auschwitz Birkenau w 2007 r. przyjęto orzeczenie znaczenia miejsca (Statement of Significance) oraz zmieniono jego nazwę, natomiast orzeczenie wyjątkowej uniwersalnej wartości zostało przyjęte w 2016 r. decyzją nr 40COM 8E. Dokument ten definiuje zarówno wartość miejsca, jak i sprawy dotyczące ochrony i zarządzania dobrem światowego dziedzictwa.

Dla Auschwitz Birkenau orzeczenie wyjątkowej uniwersalnej wartości zostało przyjęte w 2016 r. decyzją nr 40COM 8E. Dokument ten definiuje zarówno wartość miejsca, jak i sprawy dotyczące ochrony i zarządzania dobrem światowego dziedzictwa.

Można zatem przyjąć, że podstawą do określenia wzajemnych relacji miejsca Światowego Dziedzictwa oraz UNESCO poprzez Centrum Światowego Dziedzictwa są: ratyfikacja przez Polskę Konwencji w sprawie ochrony światowego dziedzictwa kulturalnego i naturalnego z 1972 r. oraz Wytyczne Operacyjne do realizacji tej Konwencji. Ponadto zapisy ustawy o ochronie zabytków i opieki nad zabytkami (2003 ze zmianami) wskazują tryb wnioskowania i wpisywania na Listę światowego dziedzictwa.

UNESCO powołuje Sekretariat (funkcja sprawowana przez Centrum Światowego Dziedzictwa), który wspiera Komitet Światowego Dziedzictwa. Komitet składa się z 21 państw – Stron Konwencji, wymienianych cyklicznie i jest organem decyzyjnym ustanowionym w Konwencji z 1972 r., sprawując m.in. nadzór nad tym czy Konwencja jest implementowana.

Kompetencje Komitetu Światowego Dziedzictwa dotyczą obszaru określonego w Konwencji w sprawie ochrony światowego dziedzictwa kulturalnego i naturalnego, to znaczy identyfikowania i wyznaczania obszaru dóbr zaliczanych do „dziedzictwa kulturalnego” i „dziedzictwa naturalnego” określonych w tekście Konwencji (art. 1 i 2).

Jeśli chodzi obszar Muzeum, jest nim obszar określony w załączniku graficznym do wniosku o wpis na Listę.

Polska jako Państwo-Strona Konwencji z 1972 r. ratyfikując ją, przyjęła zapisy tego dokumentu i od lat je respektuje i implementuje. Co więcej Polska była prekursorem starań o powstanie samej Konwencji.

Można przyjąć, że relacje Państwa i UNESCO, a właściwie Państwa i Komitetu Światowego Dziedzictwa, w obszarze, którego dotyczy pytanie, określa tekst Konwencji z 1972 r., a w szczególności artykuł 6.1, a także artykuły 5 i 7.

W chwili obecnej przebieg drogi S-1 wraz z południową obwodnicą Oświęcimia jest uzgodniony i przyjęty przez Komitet Światowego Dziedzictwa oraz inne organizacje doradcze, co wyrażone jest w decyzjach Komitetu z 2016 r. nr 40COM 7B.55 i 2018 r. nr 42COM 7B.27. Trwają prace projektowe, o czym w szczegółach może poinformować GDDKiA oddział w Katowicach.

Sprawa budowy drogi ekspresowej S-1 w okolicy dobra światowego dziedzictwa trwa od początku lat 2000. Ponieważ dotyczyła dobra o niezwykłej wrażliwości ze względu na jego trudną historię, na którym skupia się uwaga całego świata, już dawno zgłaszana była do Centrum Światowego Dziedzictwa oraz polskich organizacji doradczych jak PKN ICOMOS czy PK ds. UNESCO. Odbyło się szereg spotkań, dwie misje ekspertów międzynarodowych, przesyłane raporty rządowe do Centrum Światowego Dziedzictwa. W wyniku wieloletnich prac, spotkań i dyskusji nad wieloma wariantami przebiegu zarówno S-1, jak i samej obwodnicy udało się dojść do konsensusu.

UNESCO nie wypowiadało się w sprawie projektowanego nowego Muzeum, gdyż nie jest to wymagane.

Budynek Lagerhausu znajduje się w strefie UNESCO.

Jak wynika z wiedzy MKiDN, współpraca między Muzeum Pamięci Mieszkańców Ziemi Oświęcimskiej a Państwowym Muzeum Auschwitz-Birkenau w Oświęcimiu przebiega bez zakłóceń. Państwowe Muzeum Auschwitz-Birkenau w Oświęcimiu nie jest organem założycielskim Muzeum Pamięci Mieszkańców Ziemi Oświęcimskiej – jego współpraca z nową placówką wynika z ogólnie przyjętych zasad współpracy międzymuzealnej. O odmienności celów i zadań obydwu muzeów świadczy treść ich statutów.

Z poważaniem

 

Odpowiedź na interpelację nr 23840

w sprawie przekazania środków publicznych na nieistniejące muzeum oraz lokalizacji nowego mostu w Oświęcimiu w strefie UNESCO

Odpowiadający: sekretarz stanu, zastępca szefa Kancelarii Prezesa Rady Ministrów Paweł Szrot

Warszawa, 24-08-2018

Szanowny panie Marszałku,

w nawiązaniu do interpelacji nr 23840, autorstwa posła Józefa Brynkusa, uprzejmie informuję, że Muzeum Pamięci Mieszkańców Ziemi Oświęcimskiej będzie posiadało liczne ekspozycje o charakterze historycznym oraz etnograficznym.

Wiceprezes Rady Ministrów Beata Szydła popiera tę inicjatywę, zwłaszcza, iż celem Muzeum jest pokazanie wielowiekowej historii Ziemi Oświęcimskiej przez pryzmat losów jej mieszkańców z uwzględnieniem różnorodności etnicznej i kulturowej budującej lokalną tożsamość, w tym pokazanie tragicznej sytuacji miejscowej ludności po wybuchu II wojny światowej.

Z poważaniem

Paweł Szrot

 

Opracowała Sylwia Michalec, pracownik Biura Poselskiego dra hab. Józefa Brynkusa