Poseł Brynkus > Aktualności > Kogo reprezentuje PZU S.A. – rynek motoryzacyjny, czy poszkodowanych klientów?

Kogo reprezentuje PZU S.A. – rynek motoryzacyjny, czy poszkodowanych klientów?

Podziel sięShare on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterEmail this to someone

Skierowałem do Prezesa Rady Ministrów Beaty Szydło interpelację w sprawie podjęcia działań zmierzających do eliminacji nieprawidłowości w Powszechnym Zakładzie Ubezpieczeń S.A. w obszarze likwidacji szkód z ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych ( OC).

Szanowna Pani Premier,
W dniu 23 maja 2017 r. zgłosiłem Interpelację ww. temacie prosząc o podjęcie działań celem eliminowania nieprawidłowości w obszarze likwidacji szkód z ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych w Powszechnym Zakładzie Ubezpieczeń S.A. Interpelacja sygnowana numerem 12851.

W dniu 22 czerwca 2017 r. z upoważnienia Pani Premier stanowisko w sprawie zajął Przewodniczący Komisji Nadzoru Finansowego Pan Marek Chrzanowski. Odpowiedź sygnowana numerem DIU/072/1/2/2017

Przewodniczący KNF odstąpił od udzielenia odpowiedzi na kilka zadanych w Interpelacji pytań zasłaniając się tajemnicą zawodową; art. 372 ustawy z dnia 11 września 2015 r. o działalności ubezpieczeniowej reasekuracyjnej (Dz. U. z 2015 r., poz. 1844, ze zm.; dalej: „ustawa o działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej”).

W piśmie wskazał, że w 2016 r. Komisja Nadzoru Finansowego przeprowadziła kontrolę działalności PZU S.A  pod względem zgodności prowadzenia postępowania likwidacyjnego z przepisami prawa, a także pod względem zgodności z wybranymi wytycznymi, spośród przyjętych przez organ nadzoru: „Wytycznych dotyczących likwidacji szkód z ubezpieczeń komunikacyjnych” przyjętych uchwałą nr 414/2014 Komisji Nadzoru Finansowego w dniu 16 grudnia 2014 r. (Dziennik Urzędowy Komisji Nadzoru Finansowego z dnia 16 kwietnia 2015 r., poz.11) – dalej: „Wytyczne”.

W związku z przeprowadzoną kontrolą KNF wydała PZU zalecenia dostosowania działalności zakładu ubezpieczeń do odpowiednich przepisów ww. ustaw oraz zaniechania naruszania interesów uprawnionych z umów ubezpieczenia OC.

Pan Marek Chrzanowski stwierdza w odpowiedzi na Interpelację, iż  „Wytyczne” sporządzone przez Komisję Nadzoru Finansowego stanowią między innymi zbiór zasad odpowiedzialności odszkodowawczej wynikających wprost z przepisów prawa i opartego na nich orzecznictwa Sądu Najwyższego i utrwalonego orzecznictwa sądów powszechnych.

W odniesieniu do jednego z ważniejszych pytań zadanych w Interpelacji

  1. Czy na PZU S.A. zostanie nałożony obowiązek wypłacania pełnego odszkodowania z ubezpieczenia OC posiadaczy pojazdów mechanicznych, w wysokości należnej poszkodowanym, z pominięciem potrąceń oraz realną stawką za roboczogodziny w rozliczeniach metodą kosztorysową?

Przewodniczący KNF informuje, że obowiązek wynika wprost z przepisów prawa i jako zasada pełnego odszkodowania został zawarty w art. 361 § 2 k.c., zgodnie, z którym naprawienie szkody obejmuje straty, które poszkodowany poniósł oraz korzyści, które mógłby osiągnąć, gdyby mu szkody nie wyrządzono.

W udzielonej odpowiedzi Pan Marek Chrzanowski wyjaśnia, że nie ma informacji od Rzecznika Finansowego, który wielokrotnie w odpowiedzi na Skargi przez strony poszkodowane wskazuje błędy w obszarze likwidacji szkód przez PZU S.A

Szanowna Pani Premier,
Z przykrością stwierdzam, że udzielona odpowiedź przez Przewodniczącego Komisji Nadzoru Finansowego nie odzwierciedla stanu faktycznego.

Powszechny Zakład Ubezpieczeń S.A od lat prowadzi swoją politykę interpretując obowiązujące przepisy prawa w sposób swobodny.

Sporządzając kalkulację naprawy pojazdu po kolizji metodą kosztorysową stosuje swoje współczynniki, potrącenia, zaniża stawki roboczogodziny, uwzględnia ceny części najtańszych tzw. zamienników.

Warunkuje dopłatę kwoty po okazaniu faktur za przeprowadzoną naprawę.

Wskazuje możliwość przeprowadzenia naprawy samochodu w warsztatach, z którymi ma podpisaną umowę o bezgotówkowym rozliczeniu opartą na wzajemnych ustaleniach między tymi podmiotami.

Przewodniczący KNF słusznie wskazuje, że zasada pełnego odszkodowania wynika wprost z art. 361 § 2 k.c. Zgodnie z literalnym brzmieniem art. 361 § 2 k.c.: w przypadku braku odmiennego przepisu ustawy lub postanowienia umowy, naprawienie szkody obejmuje straty, które poszkodowany poniósł, oraz korzyści, które mógłby osiągnąć, gdyby mu szkody nie wyrządzono.

Powyższe wskazanie, zwane w doktrynie zasadą pełnego odszkodowania nakazuje zobowiązanemu do naprawienia szkody doprowadzić majątek poszkodowanego do takiego stanu, w jakim by się znajdował, gdyby zdarzenie powodujące szkodę nigdy nie nastąpiło.

Naprawa powinna przy tym zmierzać do doprowadzenia pojazdu do stanu identycznego z tym, jaki istniał w dniu szkody.

Jak wynika z treści art. 363 § 1 k.c. naprawienie szkody powinno nastąpić według wyboru poszkodowanego bądź przez przywrócenie stanu poprzedniego, bądź przez zapłatę odpowiedniej sumy pieniężnej.

W sytuacji, gdy sam poszkodowany zdecyduje się na dochodzenie od sprawcy bądź ubezpieczyciela kwoty pieniężnej, powinna ona dawać realną możliwość naprawienia samochodu z zachowaniem właściwej technologii naprawy.

Zgodnie z ugruntowaną linią orzeczniczą, jeżeli w doprowadzeniu pojazdu do stanu sprzed szkody konieczne jest użycie celu części nowych i oryginalnych, to wydatki związane z ich użyciem należy uznać za celowe i ekonomicznie uzasadnione.

Oznacza to, że w sytuacji, gdy pojazd przed szkodą wyposażony był w części pochodzące od producenta, zobowiązany do naprawienia szkody nie ma prawa narzucać sposobu naprawy przy użyciu tzw. części alternatywnych.

PZU SA z pełną stanowczością nie respektuje zapisu z Kodeksu Cywilnego, ignoruje „Wytyczne” opracowane przez Komisję Nadzoru Finansowego, Wyroki Sądów, które rozstrzygają spory w tym obszarze na korzyść stron poszkodowanych.

Z ogromnym niepokojem odczytałem odpowiedź na Reklamację sporządzoną przez PZU S.A dotyczącą poruszanych w Interpelacji kwestii ignorancji obowiązujących przepisów prawa polskiego w toku likwidacji szkody z ubezpieczenia OC posiadaczy pojazdów mechanicznych.

Cytuję: „Ponownie wyjaśniam, że rozpiętość cen części zależy od modelu samochodu oraz jego wieku., w tym konkretnym przypadku są to części do samochodu wyprodukowanego w 2005 r., które mają tak specyficzne właściwości, aby nie mogły zostać zastąpione przez elementy nowe, tańsze dystrybuowane poza siecią Mercedesa. Tym bardziej, że jakość części alternatywnych jest gwarantowana przez wskazanego producenta, natomiast ceny części oryginalnych i alternatywnych pochodzą z bazy zastosowanego w przedmiotowej szkodzie systemu kalkulacyjnego Eurotax.

Na dopuszczenie do naprawy części alternatywnych zgodę wyraziła Unia Europejska w dyrektywie GVO z 2003 r, mając na celu wprowadzenie większej konkurencji w sektorze motoryzacyjnym.

W 2010 r. Unia Europejska, jak również Rząd RP znowelizował i przedłużył działanie Rozporządzenia. Jest to dokument z 8.10.2010 r. ( Dz. U. Nr 198, poz. 1315). We wspomnianych przepisach równoprawnie traktowane są zarówno oryginalne części zamienne, jak i części zamienne o porównywalnej jakości (..) Ceny części alternatywnych nie zostały objęte rabatem i zostały wypłacone w całości.”

W omawianym przypadku uszkodzeniu uległy części oryginalne, z logo producenta.

PZU S.A nie tylko nie poszanował art. 6 KC wykazując, że uszkodzeniu uległy części alternatywne, gorszej jakości, ale bezsprzecznie naruszył zasadę pełnego odszkodowania w myśl prawa polskiego.

W odpowiedzi na Reklamację PZU S.A  przytacza również dane kontaktowe podmiotów, które z polecenia PZU S.A  przeprowadzą naprawę uszkodzonego pojazdu.

Tym samym narusza obowiązujące przepisy;

Art. 363. § 1. Naprawienie szkody powinno nastąpić, według wyboru poszkodowanego, bądź przez przywrócenie stanu poprzedniego, bądź przez zapłatę odpowiedniej sumy pieniężnej. Jednakże gdyby przywrócenie stanu poprzedniego było niemożliwe, albo gdyby pociągało za sobą dla zobowiązanego nadmierne trudności lub koszty, roszczenie poszkodowanego ogranicza się do świadczenia w pieniądzu.

W przedmiotowej sprawie zajął również stanowisko Rzecznik Finansowy, który jednoznacznie przychylił się do roszczeń poszkodowanego wskazując, że ubezpieczyciel nie działa zgodnie z przepisami prawa.

W odpowiedzi na Skargę przytoczył przepisy, orzecznictwo SN, które nie znalazły zastosowania w toku likwidacji szkody.

Argumenty Rzecznika Ubezpieczonych, jak i strony skarżącej w imieniu poszkodowanego nie zostały uwzględnione.

Stanowisko PZU S.A jest utrzymywane, jako jedyne, słuszne.

Naganne działanie PZU S.A  nie dotyczy tylko tego konkretnego przypadku.

Zbiorowe naruszanie interesów społecznych należy bezzwłocznie powstrzymać. Poszkodowani czują się oszukani przez podmiot, w którym swoje udziały ma państwo. Dochodząc roszczeń na drodze postępowania sądowego spory wygrywają. Wiele spraw przedawni się po upływie 10 – 20 lat w zależności od kwalifikacji czynu.

Istnieje realne zagrożenie, że poszkodowani, którzy w chwili obecnej nie domagają się dopłaty zaniżonej kwoty odszkodowania za kilka lat wystąpią ze zbiorowymi pozwami do PZU S.A.

Znaczny wypływ  środków z budżetu PZU S.A może narazić wszystkich ubezpieczonych na wzrost składki z tytułu ubezpieczenia OC.

Ponownie podkreślam, że  rzesza społeczeństwa pokładała nadzieję w zmianie personalnej Prezesa, Członków Zarządu PZU S.A uznając, że nastanie praworządność, powróci dialog, działania godzące w interesy klientów staną się czasem przeszłym.

Szanowana Pani Premier,
Reprezentując interesy podmiotów słabszych, którymi są poszkodowani uprzejmie proszę o odpowiedź na zadane pytania:

  1. W jaki sposób Komisja Nadzoru Finansowego, jako podmiot kontrolny zamierza zdyscyplinować PZU S.A do funkcjonowania na rynku ubezpieczeniowym prowadząc działalność zgodnie z przepisami prawa?
  2. Czy z mocy odrębnego Rozporządzenia można nałożyć na Rzecznika Finansowego obowiązek informowania Komisji Nadzoru Finansowego o zjawisku godzącym w interesy społeczeństwa?
  3. Czy PZU S.A zostanie zobowiązane do pokrycia roszczeń należnych w myśl artykułu art. 361 § 2 k.c. rozliczonych metodą kosztorysową?
  4. Czy istnieje możliwość rozszerzenia kompetencji Rzecznika Finansowego o nakaz płatności zgodnie z przepisami prawa podmiotom ubezpieczeniowym funkcjonującym na rynku ubezpieczeń.

W chwili obecnej Rzecznik Finansowy spełnia zaledwie instytucję mediatora, bezstronną i pozostającą bez wpływu na wynik rozmów pomiędzy stronami sporu.

  1. W jaki sposób Rząd Polski, jako akcjonariusz PZU S.A zamierza naprawić błędy poprzednich ekip rządzących, które dały przyzwolenie na stosowanie niedozwolonych praktyk w toku likwidacji szkód przez PZU S.A , stosowane są nadal ?
  2. Czy decydenci, w tym Zarząd PZU S.A zostaną pociągnięci do odpowiedzialności za naruszanie dobrego wizerunku jedynego ubezpieczyciela z polskim kapitałem?
  3. W jaki sposób zostanie rozwiązany słuszny spór poszkodowanych z PZU S.A w obszarze  celowego, zamierzonego zaniżania odszkodowań z ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych, gdzie straty ponoszą strony poszkodowane.
  4. Czy PZU nie nadużywa swojej pozycji na rynku ubezpieczeniowym przywołując w odpowiedzi na Reklamację dyrektywę GVO z 2003 r, mając na celu wprowadzenie większej konkurencji w sektorze motoryzacyjnym. Rolą ubezpieczyciela jest dbanie o interesy klientów, czy utrzymywanie proporcji na rynku motoryzacyjnym?

Szanowna Pani Premier,
Jako dowód w sprawie przedstawiam fragment korespondencji prowadzonej z Pełnomocnikiem, gdzie PZU S.A podważał słuszną argumentację strony poszkodowanej bezzasadnie. Strona poszkodowana wyraziła zgodę na okazanie dokumentacji wraz z danymi osobowymi podpisując pełnomocnictwo.

Z wyrazami szacunku;
dr hab. Józef Brynkus
Poseł na Sejm RP

Podziel sięShare on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterEmail this to someone