Poseł Brynkus > Aktualności > Aktualności > Uchwała Sejmu RP upamiętniająca 40. Rocznicę śmierci Arcybiskupa Antoniego Baraniaka, „Żołnierza Niezłomnego” Kościoła

Uchwała Sejmu RP upamiętniająca 40. Rocznicę śmierci Arcybiskupa Antoniego Baraniaka, „Żołnierza Niezłomnego” Kościoła

W imieniu klubu Kukiz’15 przedstawiam stanowisko Klubu Kukiz’15 w sprawie uchwały czczącej Arcybiskupa Antoniego Baraniaka, „Żołnierza Niezłomnego” Kościoła w 40. rocznicę jego śmierci.

Przedstawiam stanowisko Klubu Kukiz’15 do uchwały upamiętniającej 40. Rocznicę śmierci Arcybiskupa Antoniego Baraniaka, „Żołnierza Niezłomnego” Kościoła (druki nr 1673 i 1682)

Jest to dobry pomysł, ale nie do końca precyzyjny. Przede wszystkim w tytule uchwały powinno być zapisane, że arcybiskup Antoni Baraniak był dostojnikiem Kościoła katolickiego.

Uchwała powinna też upamiętniać samego arcybiskupa w 40. rocznicę Jego śmierci, a nie rocznicę tejże.

Co więcej w druku 1673 –– jest błędna nazwa miejsca urodzenia arcybiskupa – Sebiastianowo, a powinno być Sebastianowo.

Zmiany te, redakcyjne, co prawda, ale istotne dla poprawności uchwały – powinny być zapisane w ostatecznym jej kształcie, bo uchwała jest ważna.

Oddanie hołdu arcybiskupowi Baraniakowi jest potrzebne. Jego życie przypomina cenę, jaką za polskość i wierność narodowej tradycji płacili prawdziwi polscy patrioci.

Ks. abp. Marek Jędraszewski, metropolita Krakowski przypomniał, że gdyby w dziejach Polski i polskiego Kościoła nie było arcybiskupa Baraniaka, to w polskiej historii nie byłoby ani Prymasa Tysiąclecia ks. kard. Stefana Wyszyńskiego, ani być może także Kard. Karola Wojtyły – Świętego Papieża Jana Pawła II.  Historia potoczyłaby się inaczej, innymi drogami, przybrała inny wymiar.

Postać arcybiskupa Baraniaka, łączy w sobie charyzmaty pracy i nauki, nauczania i służby oraz konsekwentnej wierności idei wolnej chrześcijańskiej Polski. Pokazuje wiele wymiarów człowieczeństwa i naszych zwykłych ludzkich codziennych obywatelskich obowiązków.

Chciałbym przypomnieć również rzecz ważną dla mnie osobiście. Antoni Baraniak swoją posługę rozpoczął w nowicjacie salezjanów w Kleczy Dolnej k. Wadowic.

Był tam wychowawcą najmłodszych kandydatów do zakonu.

W sąsiednich Wadowicach żył w tych latach Karol Wojtyła, który w przyszłości stał się jednym z bliskich współpracowników Antoniego Baraniaka w polskim Episkopacie.

Ks. Baraniak dzielił losy Polski i Polaków, w najtrudniejszych ich czasach:

  1. W okresie II wojny światowej, przebywając na wygnaniu wraz z Prymasem Augustem Hlondem, informował wolny świat o niemieckich i sowieckich zbrodniach na polskim narodzie. Zabiegał o sprawę wskrzeszenia Polski i o godne jej miejsce wśród państw koalicji antyhitlerowskiej.
  2. W latach antyludzkiego i antychrześcijańskiego komunizmu przygotowywał oraz redagował wiele dokumentów polskiego Episkopatu, protestujących przeciwko zniewoleniu kraju i komunistycznej dyktaturze.
  3. Był jednym z głównych autorów (obok arcybiskupów: Wyszyńskiego i Wojtyły) programu obchodów Millenium Chrztu Polski, przypominających, że nie byłoby samodzielnej i liczącej się w Europe polskiej państwowości, gdyby nie sakrament Chrztu przyjęty przez Mieszka I.

Klub Kukiz’15 opowiada się za przyjęciem przedłożonej uchwały przez aklamację, po jej redakcyjnych poprawkach.

dr hab. Józef Brynkus, prof. UP Kraków
Poseł na Sejm RP

Fot. wikimedia.com / Roland von Bagratuni / CC BY-SA 3.0